In het straat

mei 25, 2009

Ik zit in mijn kokon. Niet dat ik denk aan cocooning te gaan doen, al weet ik niet meer juist wat dat inhoudt maar ik denk daarbij spontaan aan een koppel huismussen.
Mijn zolderkamer is mijn kokon. Hoewel te groot en daarom kies ik ervoor een pull aan te trekken, al is het niet koud. Direct contact, iets dat me omgeeft, niet zoals in ‘geven om’. Om te geven (om) heb je mensen nodig. Daaraan is een groot gebrek met de blok als blok aan het sociale been. Gelukkig valt dat alles te kaderen in een decor van onweer daarbuiten en muziek hierbinnen. Twee weliswaar weemoedige elementen. Ze doen iets met me, maar ze trekken me niet in de put. Misschien bieden ze troost, misschien ook niet.008 copy
Hoe sterker de connotaties die de muziek bij me oproepen, des te frappanter het me overmand. En over mannen, daar gaat het misschien weer wel, misschien ook niet over. Die connotaties dus en hoe belachelijk dat telkens weer iets van toepassing kan lijken. Uit de stereo klinkt het dan bijvoorbeeld And out on the street are so many possibilities to not be alone. En dan denk ik ‘ja das waar’. Hoewel het waarschijnlijk volledig andere waarheid is dan hoe Ben Gibard het bedoelde. Glimlachend denk ik dan terug aan mijn zelfgecomponeerde songtekst die gaat over het ‘in het straat zijn’, synoniem van het ‘vrijgezel zijn’. Maar geef toe dat het leuker in de oren klinkt en vooral omdat we daar 1000 mopjes over maakten. Op t straat, dat is de place to be om zo nu en dan eens snelle, fietsende jongens te zien of een bekende of …zoveel mogelijkheden.
En Gibard gebruikt het als een verwijt, dat binnenblijven, dat seutige niet uit uw kot durven komen. Ik zou dat ook kunnen verwijten al dan niet in het algemeen, dan wel in het bijzonder: hoe kunt ge bijvoorbeeld prachtige kansen laten liggen, uit angst uw nek uit te steken, veronderstellend dat er dan misschien te veel hypothetische balastconsequenties zouden zijn die ge op uw nek moet torsen.
Zou het niet jammer zijn als dergelijke angsten dan wel iets doen tegen hypothetische problemen, maar evengoed tegen hypothetische geneugten van vriendschap, amusement, liefde, lust…
Geen verwijt, want ik zit hier zelf verstopt in mijn kluizenaarskokon, in mijn donkergrijze pull. Maar. Ik houd mijn opties open, ik onderhoud mijn sociale contacten, op wat kokon-momenten na. We maken er dus maar best het beste van en algauw zal ik dan weer door de straat lopen. Klaar om op impulsieve treinen te springen, misschien wel op zoek maar zonder angst. In het achterhoofd houdend dat: you can’t find nothing at all, if there was nothing there all along. Als dat geen troostende woorden zijn.

Advertenties

3 Reacties to “In het straat”

  1. miss evil said

    Oh pisblom,

    in’ t straat, van ’t straat,
    waar je ook staat
    miss evil is in tha hood
    om te zien wat je (niet) doet
    k ben zeker van: gij doet dat goed

    indien een pull je te veel zou verwarmen
    biedt zij jou haar lange armen

    om te troosten, om te zwieren,
    om te jagen op…

  2. nasty-jo said

    Ha, een kader van onweer en muziek, prachtig is dat. Ik ben maandagnacht speciaal opgestaan om naar de hemel (of was het de hel) te turen.
    En meer heb ik hier niet aan toe te voegen jong 🙂
    Dag dag x

  3. pisblom said

    ik ben daar speciaal voor wakkergemaakt. wat ik natuurlijk niet echt in dankbare dank afnam. gelukkig maar dat ik zo’n onweerfan ben. Facebookpagina? 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: