Geen kringen maken, wel praatjes

oktober 3, 2009

Picture0009Soms zegt een beeld meer dan woorden.
Soms eindigt de avond bijzonder mooi met veel gelach – eigenlijk meisjesachtig gegiechel – en een bijhorende vetzakkerij aan een gemiddelde prijs van €2.25.
Er kwam een compliment voor de attentie met betrekking tot de tafel die we kringvrij wilden houden. Er was ook sprake van ‘ik heb al een vriendinnetje’. En luidop dacht ik dat klinkt té ‘sweetsixteen’, of het betreft iemand die zijn vriendin graag vriendinnetje noemt. Een geluk voor de kringvrije tafel, een ongeluk voor de aanzitters van de tafel die een unieke kans hebben gemist om uitgenodigd te worden voor de culinaire specialiteiten aan onze gastvrije tafel.

Achja, leven is kiezen. En een beetje denken over het leven en aan de hand van die gedachten hilarische theorieën uit de grond stampen en amusante toogpraat verkopen aan kringvrije cafétafels.
Gisteren werd er aan 4 tafels gezeten.
1. Was om op te warmen en wakker te worden met koffie in de namiddag. Om Indiase reisverhalen part 1 aan te horen. Om te plannen wat we nog kunnen gaan doen: kotetentjes, uitgaan en als het lukt en mag naar London trekken, maar dat weten we nog niet. Om een aantal steden te evalueren. Om een aantal mensen te evalueren wat hun oppervlakkigheid en hun looks betreft (zoek de contradictie). Om niet fluisterend het onderwerp seks aan te snijden.

2. Was in afwachting van een film. En om te praten over dromen, letterlijke. Ik kon wel een aantal straffe verhalen uit mijn mouw schudden, wat mijn stelling ondersteunt dat dromen zelfgeregisseerde films zijn die geprojecteerd worden op de binnenkant van je oogleden. Na het uit de doeken doen van mijn absurde en actieheldinverhalen werd het tijd voor de vertoning van: PERSEPOLIS. In elk elk elk opzicht een aanrader. Ik was compleet gecharmeerd door: de inhoud gebaseerd op zo’n straffe (voor)geschiedenis, de uitwerking van beeld naar animatie, de scèneovergangen die altijd vloeiend waren op een zeer creatieve manier, de vormen van elk figuur(tje), de humor, de aangrijpendheid op bepaalde momenten (oh ja, deze film kan meer / evenveel als Bambi), de prachtige zwart-wit eenvoud waarmee gespeeld werd z-w, w-z…
Wat de humor van het omapersonage betreft viel er nog na te kaarten / redetetwisten over: de akkoordheid met haar uitspraak dat het eerste mislukte huwelijk  gerelativeerd kan worden omdat het een goede voorbereiding is op het tweede en de absolute akkoordheid met haar andere straffe uitspraak. En eerlijk waar, ik heb haar woorden al gehoord en gezegd, Persepolisomaatjes zijn talrijker dan één.

The first marriage is practice for the second.


Listen. I don’t like to preach, but here’s some advice. You’ll meet a lot of jerks in life. If they hurt you, remember it’s because they’re stupid. Don’t react to their cruelty. There’s nothing worse than bitterness and revenge. Keep your dignity and be true to yourself.

3. Was om er een andere vriendin bij te betrekken. Een blij weerzien, mooi om zien. Om eens een van mijn niet dagdagelijkse drankjes te drinken, om te beseffen waarom dat niet dagdagelijks is. Om een aanzet te geven voor gesprekken die lang kunnen duren. Om de weg te kunnen afleggen naar 4. langs een Leuvense plaats waar zelfs voor mij en mijn korte leven al een heel klein beetje nostalgie rond hangt.

4. Was om de strafste (zie ook 1.)  gesprekken en uitspraken op de kringvrije tafel te leggen. Om een ander niet dagdagelijks drankje te testen. Om plaatsen op de kaart aan te duiden, bestemmingen en geschiedkundig relevante plaatsen. Om te beseffen hoe moeilijk het is om uit te spreken wie in de top 3 van ‘beste mannen’ zit, waarna je kan nadenken of less more is indien je met een top 1 zit. Om de vluchtigheid van het leven aan te snijden door een wat-als-situatie ‘wat als ons nog zeer weinig tijd rest?’: wat nog te doen, te zien, wie nog lief te hebben en hoe dat te uiten. Om het eens over de politieke toekomst te hebben wat betreft de staatstructuur. Om te speculeren over een scifi toekomst en de ‘wat als je verliefd wordt op een alien?’-situatie. Om argumenten te wikken en wegen wat betreft het initiatief durven nemen voor de benadering van jongens. Om over feminisme te discussiëren. Ten slotte om niet-serieuze “openingszinnen” dan maar eens te testen.

En zo komen we terug aan het begin van dit verhaal… uit één dag gegrepen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: