Antwoorden in (on)klare taal. Schrap wat niet past.

december 13, 2009

Anders over het feit dat je niet weet wat te bloggen?

– Maar ik weet het eigenlijk misschien wel.

Zelfs bovenstaande aanzet is er een voorbeeld van: ik durf mensen nogal eens op het foute been te zetten.
(on)bewust.
Bijgevolg heb ik de laatste tijd al heel wat (in)directe vragen over mij heen gekregen.
Het is nochtans niet zo dat ik in eerste instantie (on)eerlijk wou zijn.
Stel mij een vraag en ik  antwoord, desnoods meteen, (on)duidelijk.

De ene vraagt zich via via af wat het wil zeggen om op een maandagavond met mij de bruine vuilniszakken buiten te zetten. Blij dat ik een persoonlijk ‘begrip’ heb kunnen creëren.
Ik antwoord vaag, glimlachend dat dat er niet toe doet. Wat sorteren en weggooien is voor de ene, is samen pizza’s bakken voor de andere, roep ik richting keuken.
Toch?

De volgende vraagt zich af of ik toevallig het liefje van ben. Blijkbaar is die indruk gewekt. En dan is er verbazing wanneer mijn chaperonne vraagt: wat heb je daarop dan geantwoord?
Neen. Natuurlijk.
(want eerlijk duurt het langst)
En spottend voeg ik daar aan toe dat nog elke weg open ligt.

Zijn er nog avonturen waarvan ik moet weten?: vraagt long-time-no-see A.

Entertainment verzekerd met een bende nieuwsgierige vrouwen aan de feesttafel, en met de luidste aan het hoofd.
Enkele betekenisvolle blikken kaatsen haast ongemerkt heen en weer.
Haar blik wendt zich naar mij: ten slotte is er toch altijd iets aan de gang bij jou…
Daar gaan we dan, braaf geef ik een rondje entertainment, uit het hart.
Woordenstroom, glimlachjes, blinkende oogjes. Ze krijgen het allemaal.
Wederom verbazing. ‘Ik val uit de lucht.’ Blij dat ik zo persoonlijk eens een ‘val’ heb kunnen creëren.

Heb je intussen al een minnaar?
Pardon, ‘een minnaar’ denk ik mierenneukend. Alsof ik het zou doen met zo een achterhaald woord. Gelukkig zijn er ook verborgen complimenten wanneer ik verwoed uitweid over (mijn) (on)weerstaanbare charme.

Sommige vragen zijn van een inspecteurachtige aard: waar was je toen rond 00.30uur? De speurtocht was toen blijkbaar al ingezet. Logisch als je twee dierbaren vermist.
Achteloos antwoord ik dat mijn acute verdwijning nochtans zeer onschuldig was. Geen paniek.

Alles is in orde.
Alles gaat zijn gang.
Speculaties, speculaas. Het kan me gestolen worden.
Nogmaals: geen paniek.
Nogmaals: (on)eerlijk duurt het (kortst) langst.

Advertenties

4 Reacties to “Antwoorden in (on)klare taal. Schrap wat niet past.”

  1. lolo said

    ge weet het al int vetjes 🙂 da wilt wa zeggen denk ik dan!

  2. Pisblom said

    misschien wilt dat zeggen dat ik poogde te insinueren dat dat wat wilde zeggen.

  3. lolo said

    En ik hoop dat ge hiervan bericht krijgt in uw inbox want das hier een verdomd late reactie die ge te makkelijk over het hoofd zou kunnen zien 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: