Trippel trippel trip

april 6, 2010

Hijgend hield Henriette halt aan het kruispunt.

“Hup hup. Groen, groen, groen, geen tijd voor rood,” dacht ze. Ze was te laat en erger nog, ze had geen excuus. Of nee, dat was niet helemaal waar. We spoelen even terug.

“Hup hup. Groen, groen, groen, geen tijd voor rood,” dacht ze, want ze was te laat maar ze had een excuus. Al leek het behoorlijk sterk op dat van de voorgaande keren.

Het dagelijks badhalfuurtje was anderhalf uur geworden – zonder al te veel uit te weiden: Henriette had de transformatiemogelijkheden van badolie uitgeprobeerd. Van schuim tot bellen en weer vloeibaar, respectievelijk dankzij golfbewegingen, blaaspraktijken en nog meer water. Hierdoor had ze theoretisch gezien geen tijd meer om haar gezicht tot sympathie en jeugdigheid te verven noch haar steile haardos van enige nonchalance te voorzien. Maar tussen theorie en praktijk…juist.

Ze besloot haar schoenen uit te trekken om iets vlotter te kunnen lopen. Zoals gewoonlijk had ze iets te hoog gemikt, althans voor het parcours. Op haar toekomstig gezelschap was ze perfect afgestemd. Een meter vijfentachtig had de contactadvertentie geïnformeerd. Fabrikant van etherische oliën stond er in kleine letters bij. Alsof er enige schaamte diende te zijn maar tegelijkertijd de noodzaak bestond om dit detail erbij te vermelden. Zoekt. Onderstreept: Sympathieke jonge vrouw. Serieus in de omgang maar met enige nonchalance.

En dan groen en gaan! Als een vuurpijl schoot ze vooruit, bijna haar schoenen vergetend en niet lettend op het feit dat haar haardos een tikkeltje té nonchalant aan het worden was. Het zou haar theoretisch gezien nog vijf minuten kosten alvorens haar eindbestemming bereikt was. Theoretisch inderdaad, want dat was buiten de paasprocessie gerekend. Zucht, dit zou ellebogenwerk worden, wist ze en ze zette haar handen alvast in haar zij: “Excuseer, coming through.”

“Conny wie? Conny Troe? Eerder Conny Troela als je het mij vraagt. Ach die jeugd van dezer dagen, geen respect meer voor tradities, laat staan voor de schoonheid van het leven. Amai, amai juffrouwtje, of moet ik zeggen Madame, nogal moeilijk te zeggen met die laag plamuur op uw gezicht.”

Bijna had ze besloten haar schoenen weer aan te trekken om het mannetje, dat nu even groot was, van fysieke repliek te dienen, maar ze besefte dat er belangrijkere dingen stonden te wachten. Bijgevolg toonde ze haar lelijkste glimlach, kroop op de schouders van de eerste persoon die ze tegenkwam en liet zich al crowdsurfend door de processie voeren.

Aangekomen op haar bestemming was er geen man te bespeuren die aan de beschrijving in de advertentie voldeed. Wel hing er een geur van eucalyptus en lindebloesems. Ze snoof diep en hield haar adem even in, om vervolgens naar huis te rennen, op haar naaldhakken richting het volgende experiment. Iets met badolie in etherische vorm.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: