Strontogen uit de oude doos

april 24, 2010

Toen ik 22jaar en 3maanden oud was, was ik al even wijs als vandaag:

Als ik in gedachten vaak de term ‘losers’ hanteer, wanneer ik aan een hoop ‘losers’ denk, ben ik dan aan het veranderen in een gefrustreerd wijf? Zoja, gelukkig wel in een persuasief gefrustreerd wijf dat de ene helft van haar entourage ervan kan overtuigen dat een ander aandeel niet deugd.

Wat vaststaat is dat die vermeende ‘losers’ één ding gemeen hebben, ranzige stront in hun ogen.

Ik besluit dat die stront daar voor mijn part gerust mag blijven hangen.

Ik haal geen truuken meer boven om ogen te saneren. Alleen in heldere ogen wil ik nog verdrinken, als en slechts als mijn oranje bandjes hun laatste reddende lucht uitsputteren. Want met verdrinken heb ik het zelfs spreekwoordelijk moeilijk. Of is het ordinaire watervrees. Die koudwatervrees.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: