Eindgoed

mei 25, 2010

Ik neem afscheid van WordPress. Althans op de voorgrond, achter de admin-schermen herken ik nog steeds mijn eigen blog.
Ik heb er werk van gemaakt om van Pisblom.wordpress.com iets te maken. Liefst zoiets als een eclectische verhalenbundel waarin feit en fictie evenwaardig zijn, een koekentrommel met leuke foto’s, een jukebox met muziek die me beroert.
Mme Evil houd ik. Ze is te absurd en te lief voor woorden. Ze is een blogbuddy en een boezemvriendin met een mooie decolleté. Om die en om vele andere redenen neem ik haar mee.
Vanaf nu vindt u ons op:

Pisblom.be

Dus kom eens langs om te lezen, te kijken, te commentariëren met lieve of met straffe woorden.
De deur staat wagenwijd open!

Aan die enkelingen die een Pisblomkoppeling maakten in hun blogroll vraag ik zeer lief om up to date te blijven, want hier gaan onze ogen dicht.

Advertenties

Hypothetische wedstrijd

maart 5, 2010

Op 04/03/10 zijn er verdacht veel pisblomposts uit de oude doos gelezen.
Spontaan denk ik dat er sprake is van één nieuwsgierigaard.
Misschien is het zoals bij Flight of the Conchords en heb ik mijn eigenste Mel opgediept uit de fankudde voor derderangspersonalities.
Proficiat voor het doorploeteren van de verhaaltjes.
Geef me een vriendelijke reactie, dan schrijf ik waarschijnlijk de wedstrijd: win een etentje met pisblom uit. 🙂

Marina & the Diamonds

juli 21, 2009

Marina and the Diamonds. Ze bestaan al vier jaar en speelden deze zomer reeds op Glastonbury. En ‘ze’ draait vermoedelijk wel voornamelijk om een ‘ze’ in het enkelvoud, met name Maria. Haar diamonds zouden haar publiek zijn. Toch best nederig om zo’n mooi compliment te geven aan the ordinary unfamous. Ongetwijfeld dat ze op blogs en in de media terecht komt in het lijstje van nieuwe of doorbrekende, jonge, muzikale nimfen zoals La Roux, VV Brown, Little Boots, Florence and the Machine en Ellie Goulding (die grote bewondering oproept bij Marina) of die nieuwe generatie die al even geleden doorbrak zoals Kate Nash of Lilly Allen. Qua bekendheid gok ik dat ze echter nog een stukje achterligt. Ik lijk alvast overtuigd, al dacht ik het hier aanvankelijk gewoon bij een youtubefilmpostje te laten.
Marina is duidelijk een lid van onze generatie en ze twittert en ze blogt: marinaandthediamonds.com een etalage van inspiratie en alledaagse bezigheden en de mogelijkheid om een akoestische versie van haar single I’m not a Robot te downloaden indien je intekent op haar mailinglist. Intussen zijn er al drie versies in circulatie: de gewone single (terug te vinden op haar EP the Crown Jewels sinds juni 2009), akoestisch en de Starsmith 24 Carat Remix (EP). Maar drie kan nog net niet tippen aan Sufjan Stevens met zijn pakweg honderd heerlijke versies van Chicago.
Na deze woordelijke opwarming voor Marina and the Diamonds laat ik u nu de keuze om:
– haar live te beoordelen op London Calling: via 3voor12
– haar akoestische versie te downloaden: in de rechterbalk moet je zijn

– haar voorgeschotelde clip eens te bekijken: